رفتن به متن مقاله

یادداشت بازار · نسخهٔ فارسی: · نویسنده:

نسخهٔ اصلی انگلیسی، منتشرشده در

نقدشوندگی در بازارهای پراکنده

دفتر سفارش، قیمت و مقدار را نشان می‌دهد. برنامهٔ اجرا باید دسترسی، کارمزد، زمان‌بندی و تأمین موجودی را هم در نظر بگیرد. در بازارهای پراکنده، فاصلهٔ میان آنچه روی صفحه دیده می‌شود و آنچه می‌توان معامله کرد، به‌اندازهٔ شکاف مظنه اهمیت دارد.

پراکندگی بازار یعنی تقاضا و عرضهٔ معاملاتی برای یک ابزار میان چند صرافی، بستر یا کانال دوجانبه توزیع شده باشد. رقابت می‌تواند گزینه‌های بیشتر و قیمت‌های بهتری فراهم کند، اما پراکندگی جریان سفارش یافتن و مقایسهٔ نقدشوندگی را دشوارتر می‌کند. بررسی ساختار بازار سهام کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا به همین موازنه می‌پردازد. در بازار دارایی‌های دیجیتال، تفاوت در تأمین موجودی، نگه‌داری دارایی و تسویه هم دخیل است؛ یافته‌های بازار سهام را نمی‌توان بدون بررسی به این بازار تعمیم داد.

چه چیزی نقدشوندگی را قابل‌استفاده می‌کند؟

شکاف مظنه یا اسپرد، فاصلهٔ بهترین قیمت فروش تا بهترین قیمت خرید است. برای مقدار کمی که همان لحظه در بهترین مظنه موجود باشد، هزینهٔ خرید فوری نسبت به قیمت میانی برابر با نصف این شکاف است، پیش از کارمزد. این معیار هزینهٔ تکمیل سفارش بزرگ‌تر را نشان نمی‌دهد. برای آن باید عمق تجمعی در یک بازهٔ قیمتی، سرعت جایگزینی مظنه‌ها پس از معامله و پایداری نقدشوندگی در دوره‌های پرنوسان را هم سنجید. گزارش بانک تسویه‌های بین‌المللی دربارهٔ معاملات الکترونیکی نشان می‌دهد بهبود کیفیت بازار در شرایط عادی می‌تواند هم‌زمان با نگرانی دربارهٔ تاب‌آوری آن باشد.

نقدشوندگی قابل‌اجرا برای هر معامله‌گر فرق می‌کند. ممکن است یک مظنهٔ فروش روی صفحه دیده شود، اما به دلایلی مثل مجوز حساب، کمبود موجودی ارزِ مظنه، سقف اعتباری یا قواعد اندازهٔ سفارش، نتوان از آن استفاده کرد. در بازار دارایی‌های دیجیتال، نمادهای مشابه گاهی به ابزارهای متفاوت یا تعهدات تسویهٔ متفاوت اشاره دارند. پیش از جمع‌زدن مقدارها در نمای تجمیعی، باید شناسهٔ ابزار، واحد قرارداد، ارز، زمان ثبت داده و کارمزدها را هم‌مبنا کرد.

عمق دفتر سفارش و میانگین وزنی قیمت اجرا

برای برآورد اجرای سفارش در چند سطح دفتر، قیمت هر بخش را در مقدار همان بخش ضرب می‌کنیم. مجموع حاصل‌ضرب‌ها را بر کل مقدار اجراشده تقسیم می‌کنیم تا میانگین وزنی قیمت اجرا (VWAP) به دست آید. این برآورد از یک تصویر لحظه‌ای دفتر سفارش است. با میانگین وزنی قیمت معاملات انجام‌شده در یک بازهٔ زمانی یا راهبردی که آن شاخص را هدف می‌گیرد تفاوت دارد. قیمت‌های نمایش‌داده‌شده ممکن است پیش از رسیدن سفارش تغییر کنند؛ نقدشوندگی پنهان یا جایگزینی سفارش‌ها در آینده تضمین‌شده نیست.

بررسی عملی ابتدا هزینهٔ عبور از سطوح فعلی و قابل‌دسترس را بدون فرض جایگزینی سفارش‌ها برآورد کنید. سپس سناریوهای جداگانهٔ جایگزینی، لغو سفارش و تأخیر را بررسی کنید. بخش اجرا‌نشده را صریح ثبت کنید و برای عمقی که در دفتر نمی‌بینید قیمت فرض نکنید.

مثال عددی با داده‌های فرضی

قیمت میانی هنگام ورود سفارش 100.00 و سفارش خرید 500 واحد است. ابزارها قابل‌مقایسه‌اند و موجودی کافی در هر دو بازار داریم. بازار A، 80 واحد با قیمت 100.02 و 420 واحد با قیمت 100.08 عرضه می‌کند. بازار B، 120 واحد با قیمت 100.03 و 380 واحد با قیمت 100.06 عرضه می‌کند. کارمزد را لحاظ نمی‌کنیم و فرض می‌کنیم مظنه‌ها تا زمان اجرا باقی می‌مانند.

اگر کل سفارش را در بازار A اجرا کنیم، میانگین وزنی قیمت به این شکل محاسبه می‌شود:

(80 × 100.02 + 420 × 100.08) / 500 = 100.0704

اگر 80 واحد از سطح اول بازار A و در بازار B، 120 واحد از سطح اول و 300 واحد از سطح دوم بخریم، حاصل چنین است:

(80 × 100.02 + 120 × 100.03 + 300 × 100.06) / 500 = 100.0464

هزینهٔ دو مسیر نسبت به قیمت میانی به‌ترتیب 7.04 و 4.64 واحد پایه است؛ یعنی 2.40 واحد پایه اختلاف، پیش از کارمزد. هر واحد پایه برابر با یک‌صدم درصد است.

این محاسبه نشان می‌دهد چرا بهترین قیمت فروش بازار A به‌تنهایی برای انتخاب مسیر کافی نیست. اختلاف محاسبه‌شده صرفه‌جویی تضمین‌شده نیست. تفاوت کارمزد، لغو مظنه، اجرای جزئی یا تأخیر در ارسال سفارش می‌تواند نتیجه را برعکس کند. برنامهٔ اجرا باید واکنش به هرکدام را مشخص کند.

فرایند عبور از سطوح دفتر را می‌توانید در شبیه‌ساز اجرای دفتر سفارش بررسی کنید. ابزار دفتر نمونهٔ فرضی خودش را دارد و به‌صورت پیش‌فرض از ارقام این مثال استفاده نمی‌کند. محاسبهٔ ایستا پیش‌بینی اجرای سفارش یا اثر آن بر بازار نیست.

برای نمونه‌ای از دفترهای مشاهده‌شده، مطالعهٔ مقدماتی نقدشوندگی دارایی‌های دیجیتال در ایران (انگلیسی) پوشش عمق با محدودیت تعداد سطوح و برآورد ایستای هزینهٔ اجرا را در یک نمونهٔ ۳۰ دقیقه‌ای بررسی می‌کند. این مشاهدات توصیفی نه اجرای واقعی را اندازه می‌گیرند و نه رتبه‌بندی پایداری از بازارها به دست می‌دهند.

لغزش قیمت، اثر سفارش بر بازار و سنجش هزینه

برای سنجش لغزش قیمت باید قیمت مرجع را مشخص کنیم: برای مثال قیمت هنگام تصمیم، قیمت میانی هنگام ورود سفارش یا میانگین وزنی معاملات در یک بازه. برای سفارش خرید، اختلاف میانگین قیمت اجرا و قیمت مرجع را بر قیمت مرجع تقسیم و در 10,000 ضرب می‌کنیم تا هزینه به واحد پایه بیان شود. برای فروش، ترتیب تفریق برعکس است تا عدد مثبت در هر دو سمت نشان‌دهندهٔ هزینه باشد.

Buy: 10,000 × (fill price − benchmark) / benchmark
Sell: 10,000 × (benchmark − fill price) / benchmark

کارمزدهای صریح را جداگانه گزارش کنید. قیمت اجرای بخش معامله‌شده با هزینهٔ تحقق سفارش موردنظر یکی نیست؛ تأخیر و مقدار اجرا‌نشده را نیز باید با روش و مرجع مشخص در ارزیابی لحاظ کرد.

اثر سفارش بر بازار، تغییری در قیمت است که از خود سفارش و واکنش بازار به آن ناشی می‌شود. هر حرکت نامطلوب پس از اجرا را نمی‌توان اثر سفارش دانست. عبور از شکاف مظنه، حرکت مستقل بازار، اثر اطلاعات و زمان‌بندی هم بر هزینهٔ مشاهده‌شده اثر دارند. بخش گذرا و بخش ماندگار اثر بازار مفاهیم مفیدی برای مدل‌سازی‌اند، اما جداسازی آن‌ها به روش و افق زمانی مشخص نیاز دارد. کتاب هزبروک مبانی سنجش هزینهٔ معامله و مدل‌های موجودی را شرح می‌دهد.

موجودی و وثیقه در بازارهای مختلف

موقعیت خالص نزدیک صفر تضمین نمی‌کند که میز معاملات بتواند تعهداتش را در هر بازار انجام دهد. ممکن است موجودی یا وثیقه در یک بازار متمرکز باشد و موقعیت جبرانی در بازاری دیگر قرار داشته باشد. انتقال می‌تواند دیر انجام شود یا در دسترس نباشد. ابزار پوشش ریسک نیز ممکن است ریسک اختلاف مبنا یا ریسک ارزی ایجاد کند. بنابراین علاوه بر حدود مواجههٔ کل، برای هر بازار و طرف معامله هم باید حد تعیین کرد.

بازارساز می‌تواند با تنظیم جهت‌دار قیمت یا مقدار مظنه‌های خرید و فروش، ریسک موجودی را در آن‌ها منعکس کند. هماهنگی این منطق میان بازارها به جلوگیری از سفارش‌های متناقض کمک می‌کند، اما ریسک تسویه یا طرف معامله را از بین نمی‌برد. تأمین موجودی پیش از معامله دسترسی فوری را بهتر می‌کند، ولی بخشی از سرمایه را درگیر می‌کند و مواجهه با بازار میزبان را افزایش می‌دهد. پژوهش ماکاروف و شور اختلاف تاریخی قیمت‌ها میان صرافی‌ها و محدودیت‌های آربیتراژ را در نمونهٔ خود مستند می‌کند؛ از آن نمی‌توان نتیجه گرفت فرصت‌های فعلی بی‌ریسک یا پایدارند.

مسیریابی سفارش و گزینهٔ معاملهٔ خارج از بورس

مسیریابی هوشمند، سفارش را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم و میان بازارهای قابل‌دسترس توزیع می‌کند. قیمت اجرای واحد بعدی پس از کارمزد تنها یکی از ورودی‌هاست؛ فوریت، مقدار موردانتظار اجرا، تازگی داده، قواعد سفارش و محدودیت موجودی هم مهم‌اند. مسیریابی تطبیقی باید با معیار روشن سنجیده شود؛ نباید از ابتدا فرض کرد از یک قاعدهٔ ساده بهتر عمل می‌کند. اگر سفارش دیگری پیش از به‌روزرسانی با مظنهٔ کهنه معامله شود، بازارساز ممکن است با ریسک گزینش نامساعد روبه‌رو شود.

مظنهٔ معاملهٔ خارج از بورس (OTC) می‌تواند موازنهٔ متفاوتی میان اندازه، افشای قیمت و اطمینان از اجرا داشته باشد. قیمت با احتساب همهٔ هزینه‌ها، مدت اعتبار، شرایط تسویه و مواجهه با طرف معامله را با گزینهٔ اجرای قابل‌دسترس در دفتر عمومی مقایسه کنید. اجرای دوجانبه گزینه‌ای برای ارزیابی است و لزوماً هزینه را کم نمی‌کند. از سوی دیگر، بزرگ‌تر بودن سفارش از مقدار موجود در بهترین مظنه به‌تنهایی دلیل کنار گذاشتن عمق دفتر عمومی نیست.

چک‌لیست میز اجرا

  • نمای بازار را اعتبارسنجی کنید: ابزارها و واحدها را هم‌مبنا کنید و وقفه در توالی پیام‌ها، زمان ثبت داده و کهنگی مظنه‌ها را زیر نظر بگیرید.
  • دسترسی را مدل کنید: پیش از جمع‌زدن عمق، موجودی قابل‌استفاده، اعتبار و محدودیت‌های هر بازار را اعمال کنید.
  • هزینه‌ها را کامل مقایسه کنید: کارمزد، تأمین مالی، پوشش ریسک و فرض‌های تسویه را در کنار مقدار موردانتظار اجرا بیاورید.
  • مسیرهای خطا را آزمایش کنید: اجرای جزئی، رد شدن سفارش، قطع ارتباط با بازار و در دسترس نبودن انتقال را بررسی کنید.
  • با روش ثابت بسنجید: قیمت مرجع، مقدار موردنظر، اجراها، لغوها و مواجههٔ باقی‌مانده را ثبت کنید. دوره‌های آرام و پرتنش را جدا تحلیل کنید.

پرسش عملی این است که معامله‌گر مشخص، با محدودیت‌های مشخص، چه مقدار می‌تواند اجرا کند. مقایسهٔ دقیق به فرض‌های روشن، توجه به محل نگه‌داری موجودی و سنجش نتیجهٔ واقعی در برابر برنامه نیاز دارد. هیچ عددی برای شکاف مظنه یا عمق به‌تنهایی جای این فرایند را نمی‌گیرد.

منابع و مطالعهٔ بیشتر

  1. SEC (2010)، Concept Release on Equity Market Structure — رقابت، پراکندگی بازار، مسیریابی سفارش و نقدشوندگی پنهان؛ یک مرور تاریخی، نه بیان مقررات جاری.
  2. BIS Markets Committee (2016)، Electronic trading in fixed income markets — تأمین الکترونیکی نقدشوندگی و تاب‌آوری بازارهای اوراق با درآمد ثابت.
  3. Joel Hasbrouck (2007)، Empirical Market Microstructure — هزینهٔ معاملات، عمق و موجودی معامله‌گران واسطه؛ انتشارات دانشگاه آکسفورد.
  4. Igor Makarov & Antoinette Schoar (2020)، Trading and arbitrage in cryptocurrency markets — اختلاف قیمت میان صرافی‌ها و محدودیت‌های آربیتراژ؛ مجلهٔ Journal of Financial Economics.
  5. Larry Harris (2002)، Trading and Exchanges: Market Microstructure for Practitioners — مبانی سازوکار معامله و نقدشوندگی؛ انتشارات دانشگاه آکسفورد.

سید ایمان حسینی در دبی، امارات متحدهٔ عربی مستقر است و مسئولیت بازارسازی و میز معاملات را در Blu Caps بر عهده دارد. حوزهٔ کار او نقدشوندگی، اجرای معاملات خارج از بورس، کنترل ریسک و زیرساخت معاملات است.

بازگشت به یادداشت‌های بازار